Vrijwilliger van de maand: Han Bakker

Naam: Han Bakker 
Leeftijd: 70 
Functie in Ruigoord: op dit moment lid werkgroep Ruigoord Kerk
Werk/bezigheden buiten Ruigoord: voormalig directie Dogtroep. Nu onder meer ambassadeur en adviseur van de Embassy of the Free Mind. Bestuurder, inspirator en coach van diverse culturele initiatieven.

1. Waarom ben je vrijwilliger bij Ruigoord? Of: waarom is Ruigoord belangrijk voor jou?

Er lopen vele lijntjes naar Ruigoord vanuit een lang verleden. De Luchtbus van Ruigoord dook in 1989 spontaan op in Moskou, parallel aan het festival Karavaan Mir (waarvan ik een van de initiatiefnemers was), als onderdeel van de manifestatie Next Stop Soviet.

Zomer 1990, kort na de val van de Berlijnse Muur, dook diezelfde Luchtbus van Ruigoord op in Berlijn, rond een festival van de ufaFabrik. De Ruigoorders improviseerden een performance niet ver van de plek waar mijn theatergezelschap Dogtroep en het Russische clownsgezelschap Litsedei uit Leningrad samen een voorstelling maakten, bovenop de bunkerheuvel — de plek waar Hitler in 1945 zelfmoord pleegde, en vlakbij de locatie waar kort daarvoor het legendarische concert The Wall van Roger Waters/Pink Floyd plaatsvond. Zulke gebeurtenissen verbonden ons forever.

Ruigoord is voor mij een vrije en spirituele ruimte voor creatieve en vaak lichtelijk, maar aangenaam onaangepaste persoonlijkheden. Vrij van maatschappelijke druk en conventies delen de atelierhouders hun ideeën en kunst met elkaar, en gastvrij met iedereen die het dorp bezoekt en belangstelling toont.

2. Wat is je favoriete plek in Ruigoord en waarom?

De luie stoel aan de voorkant van de Salon, waar iedereen langskomt of aan je voorbij trekt, met op de achtergrond het geroezemoes en de life muziek uit de Salon. Het is ongelooflijk wat Michael ervan gemaakt heeft en blijft maken.

3. Wat was de meest bijzondere of onverwachte ervaring die je hier de afgelopen tijd hebt gehad?

Luisteren tijdens het afgelopen Landjuweel naar de grappen en de prachtige, inspirerende verhalen van Aja Waalwijk, op het bankje voor zijn huis. Over de absurde ‘aksies’ van jonge kunstenaars, studenten en ondefinieerbare individuen eind jaren zestig in Amsterdam en Kopenhagen. Tranen van het lachen. Ondertussen trekken Landjuweelbezoekers fraai uitgedost langs en klinken allerlei muziekstijlen vanuit de verte.

Maar het meest onwaarschijnlijke wat mij er ooit overkwam is het volgende. Begin 2020, COVID was al uitgebroken, fietste ik na jaren van afwezigheid op een middag door Ruigoord, toen iemand mijn naam riep. Het was Masja Ottenheim: “We hadden het net over je! Heb je zin om ons te helpen?”
Ruigoord dreigde zijn huurcontract te verliezen. Samen met Rudolph Stokvis, Rob van Tour, Elsje Elysee Stroetinga, Masja Ottenheim, Ruben Lodeizen en later ook Carolijn Terwindt vormden we even later het Comité 50 Jaar Ruigoord. We bedachten strategieën en acties om het bestaan van Ruigoord te verzekeren. De hele COVID-periode en ook nog lang daarna vergaderden we wekelijks in het atelier van Rob en Elsje, bedachten talloze acties met de atelierhouders en met creatievelingen en kunstenaars van buiten, en richtten een comité van aanbeveling op van 100 leden uit de politiek, bedrijfsleven en culturele wereld.
En het heeft gewerkt.

De briljante voorzitter van stichting Ruigoord, Marco de Goede, onderhandelde met de ambtenaren en de wethouder uiteindelijk een overeenkomst uit voor een periode van 25 jaar.


Foto: Bruno Doedens, Landjuweel 2026